Efendimiz (sas) kimsesizlere kol-kanat gererdi
Peygamber Efendimiz (sas), bütün alemlere rahmet olarak gönderilmiştir. Bunun için bütün hayatı boyunca yaratılanlara karşı çok merhametli davranmıştır. O, özellikle de fakir ve kimsesizlere karşı merhametli davranır ve onları hiç ihmal etmezdi. Mesela bir defasında mescide girmişti. Fakir birkaç kişi bir köşeye toplanmış sohbet ediyorlardı. Efendimiz (sas) başka bir yöne yönelmeden doğruca fakirlerin yanına gitti ve onlarla beraber oturdu. Fakirlere güzel şeyler söyleyince hepsinin de yüzü güldü. Peygamber Efendimiz (sas), fakirlere gösterdiği bu hassasiyeti çevresindeki insanlardan da bekler, onlardan da fakir ve kimsesizlere karşı merhametli olmalarını isterdi. Peygamberimiz’in mescidini temizleyen fakir, zenci bir kadın vardı. Bir gün Efendimiz (sas) onu göremeyince nerede olduğunu sordu. Çevresindekiler o kadının öldüğünü söylediler. Onun ölümüne kimse önem vermemişti. Bu duruma çok üzülen Efendimiz oradakilere, “Bana haber vermeniz gerekmez miydi?” dedi ve kadının mezarına gitti. Orada iki rekât namaz kıldı ve sonra şöyle dua etti: “Allah'ım, bu mezarın içini nurla doldur, benim kıldığım namaz sebebiyle nurlandır.” Bunu gören kişiler fakir bir kimsenin ölümüne önem vermedikleri için yaptıklarının ne kadar büyük bir hata olduğunu öğrenmiş oldular. Kimsesiz ve yoksullara karşı çok merhametli olan Efendimiz (sas), mescidinin bir bölümünde evi barkı olmayan, fakir ve öksüz insanları barındırırdı. Bu insanların eğitim ve öğretimleriyle bizzat Peygamberimiz ilgilenirdi. Onları gözü gibi korur, ihtiyaçlarını görür, yardımda bulunur, yetişmeleri için her türlü gayreti gösterirdi
|
10-27-2009, 08:25 AM
Üyelik tarihi: Oct 2009
Mesajlar: 2.363
Normal
