Yusuf dedi Züleyha;

”Sevdim seni, seni sevdiysem, bir eşikten geçtiğimdendir. Bir kentin içine düştüğümden ve bir kenti içime düşürdüğümden. Ben ki tüm savaşlarımda hem kumandan hem neferdim. Bu yüzden seni sevdim.

Ve biliyor musun, seni sevdiysem, bütün ruhların yaratıldığı ve henüz ruhlara cesetlerin biçildiği o mecliste, senin yanında yer almış olduğumu hatıramda taşıyor olduğumdandır bu. Bunca kolay terkediyorsam varlığımı senin varlığına o şimşek parıltısı anın anısını gözbebeklerimde saklıyor oluşumdandır.

Bu kadar tanıdık buluyorsam kalbimi kalbine, o ezeli uğultuyu hala kulaklarımda taşıdığımdandır.”

‘’Zaman bir masal gibi geçti. Bir masal bir zamanı kendine seçti.
…
çok zordu yusuf’u görmeyen gözün züleyha’yı anlaması!
çok kolaydı yusuf’u görmeyen gözün züleyha’yı kınaması!”

alıntı

çok zordu yusuf’u görmeyen gözün züleyha’yı anlaması!
çok kolaydı yusuf’u görmeyen gözün züleyha’yı kınaması!”

Züleyha kendi kalbine baktığında, Yusufu neden sevdiğini ve Yusuf;u nasıl sevdiğini merak etti ilk kez.Perdeler kalktı kalbinin üstünden.Işık.

Yusuf seni sevdiysem, dedi züleyha, hükümdarın tahtına hükümdardan başkası oturamayacağından.Şehzade için saklanan giysiler ancak şehzadenin bedenine uyacağından.Padişahların ülkeler fethettiği görülmüştür de, kölelerin ülkeler fethettiğine bir Yusufta tanık olmuşunuzdur.Görüyorsun ya Yusuf,seni sevdiysem yazgım bana yapacak başka bir şey bırakmamış olduğundan.Senin güzelliğin gibi benim de muhabbetimin nedeni olmadığından.

Seni sevdiysem, seni her görmemde ikinci kez görmediğimden.Her görmemde seni yenidenmiş gibi değil,yeniden gördüğümden.Odama her girişinde ilk kez girdiğinden.Kendi kendine bile tekrarlanmadığından sen.

Sevdim seni, seni sevdiysem, bir eşikten geçtiğimdendir.Bir kentin içine düştüğümden ve bir kenti içime düşürdüğümden.Ben ki tüm savaşlarımda hem kumandan hem neferdim.Ürkektim, delişmenliğim korkunun rengindeydi.Bu yüzden seni sevdim.

bu gün,

kendime yüreğimin iklimini yaşamayı teklif ettim..

bana, “yâr” de ve sus!dedi…

*

boyun büküyorum.

Bir sabâ yeli esse de yüreğimin güneyinden,

Ruhuma dostluk teklif etse..

O zaman bitecek bu ikilik!

Ayaklarım, yüreğime tabi olmanın izzetiyle en güzel mekanların konuğu olacak..

Bir gün bitecek bu ikilik!

Tek olan, huzuruna alacak; huzuru verecek yüreğime;

Lisanımda hafîden bir ses:

A L L A H

Dilim damağımla vuslatında daim olursa su tadında yaşayacağım hayatı, dilim damağıma susuzluktan yapışmış gibi bile olsa…

*

Dizini dizlerine dayayıp, ellerini tutup ahitler vermeyi dilediğim efendim,

Beni bırakma!

Gerçekten ben senin ellerimden tutmana her zamandan daha ziyade muhtacım…

Bir sevr sıcaklığı…

Bir “la-tahzen!” lisanı,

Bir sabır tavsiyesi…

* * *

Bense Vedud coğrafyanda, 'seven' şahsında talibi oynamaktayım.


Belki adaylığın adaylığına bile lâyık değilken;


Bende Mecnun'dan füzun âşıklık istidadı var,


Âşık-ı sâdık benim, Mecnun'un ancak adı var...


diyebilme cüretkârlığına koşmaktayım...


Belki sadece içimdeki boşlukta çırpınıp durmaktayım...



Alıntı…

Senin aşkın sonu olmayan engin bir deniz, uçsuz bucaksız umman.

Fincan denize müştak, ummana sevdalı…

Aşkın, yaralı kalbime şifa…

Aşkın çok ağır…

Kalbim şu haliyle bu yükü kaldıracak kalp değil…

Bana senin yükünü, hakkıyla taşıyacak kalp ihsan eyle…

(Âmin)

“Bir ahir zamandı

Sokaklar çok dardı

Kesse Leyla bileğini

Mecnun kanardı...”

"Bir ahir kelamdı

Dünya çok yalandı

Batsa diken ayağına

Benim canım yanardı..."






Alıntı...

”Sevdim seni, seni sevdiysem, bir eşikten geçtiğimdendir. Bir kentin içine düştüğümden ve bir kenti içime düşürdüğümden. Ben ki tüm savaşlarımda hem kumandan hem neferdim. Bu yüzden seni sevdim.

Ve biliyor musun, seni sevdiysem, bütün ruhların yaratıldığı ve henüz ruhlara cesetlerin biçildiği o mecliste, senin yanında yer almış olduğumu hatıramda taşıyor olduğumdandır bu. Bunca kolay terkediyorsam varlığımı senin varlığına o şimşek parıltısı anın anısını gözbebeklerimde saklıyor oluşumdandır.

Bu kadar tanıdık buluyorsam kalbimi kalbine, o ezeli uğultuyu hala kulaklarımda taşıdığımdandır.”



çok güzeldii yüreğine sağlık ..

bil Zûleyha;

senden yüzyıllar sonrada yaşıyoruz

ne ömrünü Yûsuf uğruna adayacak Zûleyha var…

ne de uğruna ömür adanacak bir Yûsuf…


hal böyleyken


nasıl göklere ulaşsın


sevdalar


…!



“Aşk iğnesiyle dikilince bir dikiş, kıyamete kadar
sökülmez imiş.
Aşk ile insan elbet güneşe benzer ve aşksız gönül misali taşa benzer
Hayatı aşka bölünce aşk çoğalır;
bütün hayatları toplasan geriye Aşk kalır….”




Alıntı

Üstelik bizim kaynar suyumuz, sizinkine benzemez. İç yakar, adı aşktır… Utanın, aşktan kaçılmaz, nefsten kaçılır!

Yusuf, kendi gibi Yusuf tıynetli olaydı, Züleyha’dan kaçmazdı.

Zaten, Züleyha da Yusuf gibi olsa, kovalamaz ve gömleğe el uzatmazdı…

Nefsin elinden kaçarken yırtılmaktır Aşk...

Ve tadını en iyi Yusuf'un gömleği bilir...!!

Alıntı...