İmparatorluğun iç durumunun son derece karışık olduğu bir dönemde onyedi yaşında hükümdar oldu. Derviş Gazi diye anılan, kahramanlığı yanında bir gönül adamı olan Sultan Murad; Varna ve Kosova gibi iki büyük meydan savaşı kazanmış, İstanbul’u muhasara etmiş, Fatih Sultan Mehmed gibi bir evlât yetiştirmiştir. Osmanlılar onun zamanında dünyanın en güçlü devleti haline geldiler.

Avrupa veya diğer yerlerdeki çağdaşlarına, öbür hükümdarlara hiç benzemeyen Sultan Murad, ömrünün sonuna kadar iktidara sımsıkı sarılıp kalacak bir kişi değildi. O, bir gazi, mücahid, dinine samimiyetle bağlı bir sûfi, bir veli idi. Bir rivayete göre, rüyâsında, Edirne’de yaptırmış olduğu camiin avlusuna üç melek indiğini gördü. Bu üç meleğin konduğu yerlere saygı gereği, insan ayağı basmasın diye, üç mermer sütun diktirdi. Bu üç sütun, hâlâ o caminin avlusundadır.

Haçlı orduları Türkler’i tamamen Rumeli’den, Balkanlar’dan çıkarabilmek için beşinci defa toplandılar. Macaristan, Almanya, Polonya, Bizans, Venedik, Papalık... gibi devletlerin orduları bir araya geldiler. Bu sırada Edirne’de Osmanlı tahtında Fatih Sultan Mehmed vardı. Babası II. Murad oniki yaşında tahtı ona bırakmış, kendisi Manisa’ya çekilmişti. Vezir-i Âzam Çandarlızâde Halil Paşa, Sultan Mehmed’e, babasını çağırması yolunda telkinlerde bulundu. Ancak Manisa’da bulunan Sultan II. Murad, oğlunun otoritesini sarsmamak için bu teklifi kabul etmedi. Oniki yaşındaki bir çocuğun tahtta olduğunu gördükçe düşmanın iştahı kabarıyordu.

Bunun üzerine Sultan Mehmed babasına şu mektubu gönderdi:

“Eğer padişah biz isek, size emrediyoruz gelip ordunuzun başına geçiniz, yok siz iseniz; gelip devletinizi idare edin.”

Bunun üzerine Sultan Murad Edirne’ye gelip, seçkin kırkbin askeri alıp Varna’ya gitti. Demir zırhlarla kaplı haçlı ordusunu gören Sultan Murad ellerini kaldırarak niyazda bulundu:

“İlâhi! Mümin kullarını benim günahımın çokluğundan ötürü küffar elinde zebun etme. İlâhi! Habib’in hürmeti için, ümmetini sen sakla ve sen mansur ve muzaffer eyle!”

Bu içli duâdan sonra mücahidler “Âmin!.. Âmin!..” sesleriyle düşmanın üzerine atıldılar, çembere alınan haçlılar imha edildiler. Başkumandanları öldürüldü. Bir gün süren savaşta şehit olanların sayısı yüzelliyi geçmezken, birçok düşman askeri esir alınmış, kalanı öldürülmüştü. (1444)

Varna Savaşı’nın sonucu olarak Bizans’ın âkıbeti mühürlendi, bütün İslâm âleminde Osmanlı’nın itibarı son derecede arttı ve güneydoğu Avrupa’da Osmanlı hakimiyeti sağlamlaştı.

Zaferin akisleri Avrupa kadar İslâm âleminde de büyük oldu. Kahire’de haberi duyan Sultan Çakmak: “Allah yardımcın olsun Osmanoğlu!” diyerek sevincini dile getirdi.

Varna savaşı’ndan dört yıl sonra haçlılar şanslarını yeniden denemek istediler ve yüzbin asker topladılar. Sultan Murad savaşın vicdanî mesuliyetini üzerinden atmak için sulh teklifinde bulundu ise de kabul etmediler. Harp kaçınılmaz olmuştu. Sultan Murad Han düşmanla Kosova sahrasında, ellidokuz yıl önce dedesinin babası Murad Hüdavendigâr’ın düşmanı yok ettikten sonra şehit düştüğü aynı yerde karşılaştı. Yanında onaltı yaşlarındaki Şehzade Sultan Mehmed de bulunuyordu.

Sultan Murad Han diz üstü gelerek kıbleye döndü, gönlünü Allah-u Teâlâ’ya bağladı ve:

“Yâ Rabb’i! Benim de adım Murad. Dedem Hüdavendigâr’a lütfettiğin zaferi bana da nasip eyle. İslâm askeri zafer şenliği yaparken benim de ruhumu kabzeyle.”

Diyerek duâ etti. Sabahın erken saatinde kırkbin kişilik ordusunun başına geçerek yüzbin kişilik haçlı ordusunun üzerine hücum etti. Savaş üç gün üç gece sürdü. Üçüncü gün Sultan Murad Han düşmanı çevirmeye başladı. Sonunda da dörtbin şehide karşılık onyedibin düşman askeri imha edilmiş, binlercesi de esir alınmıştı. Bu İkinci Kosova, haçlıların Türkler’i Balkanlar’dan sürüp atmak için yaptığı sonuncu teşebbüs oldu.

Sultan Murad şahsına âit bütün esirleri azad etti. Bu, ahiret hazırlığı mahiyetinde idi.

Otuz yıllık hükümdarlığı müddetince büyük işler başaran Murad Han, kırkyedi yaşında olduğu halde, İstanbul’un fethinden iki yıl önce şan ve şeref hâlesi ile çevrili olarak vefat etti.

Dikkate değer bir konudur ki Osmanlı ordusu Kosova’ya giderken, halka ve mallarına hiçbir zarar vermemeğe büyük özen göstermiştir. Öyle ki, bir asker, tarla yanından geçerken atına bir saman çöpü bile yedirse cezalandırılırdı. Süvariler, ekin tarlalarının yanından geçerken, atlarının başını çekip kaldırırlar, hiçbir şey yedirmezlerdi.

Sultan Murad ince ruhlu hassas bir insandı. İlmî sohbetleri sever, ulemâyı himaye eder, onlara muayyen tahsisat verirdi.

Hacı Bayram Veli -kuddise sırruh- Hazretleri’ni Edirne’ye dâvet etmiş, günlerce başbaşa sohbet etmişlerdi. Kendisini müridliğe kabul buyurması için ricada bulunduğunda bu isteği reddedilerek şu cevabı almıştı:

“Hünkârım! Sizin işiniz başka, bizim işimiz başkadır. Her işte Allah’ın rızâsı vardır. Senin bir günlük adaletle hükmetmen, altmış yıllık nafile ibadetten hayırlıdır.”

Yine bir gün sohbet esnasında İstanbul’u almayı murad ettiğini söylemişti. Hacı Bayram Velî -kuddise sırruh- Hazretleri bir müddet sükut etmiş, onun İstanbul’u alamayacağını, bu işin şehzadesi Mehmed’e ve Akşemseddin’e nasip olacağını beyan buyurmuştu.

Allah razi olsun kardesim yÜreĞİne saĞlik

LanetLenmiş Kavim iLe Barış icin AtıLan imzaLar; KırıLan KoLLarı, öLdürüLen ÇocukLarı, AnaLarın FerYatLarını UnutturaCaKmı???O İmzaLarı Atan eLLer hic TAŞ atmamıştıki!!!

emegine yüregine saglık güzel paylaşım