-Ya Ali!



-Buyur ya Rasulullah.



-Allah'ı severmisin?



-Evet, severim ya Rasullah.



-Allah'ın Rasulünü severmisin?



-Evet severim ya Rasullah.



-Kizim Fatimayi severmisin?



-Evet severim ya Rasullah, diyerek kizardi.



-Hasan ile Hüseyini severmisin?



-Evet severim ya Rasullah.



-Ya Ali! Gönül bir, sevgi dört!..Bir tek gönüle bunca

sevgiyi nasil sigdiriyorsun?...



....Hz. Ali soruya cevap veremedi. Ilim beldesinin kapisi Hz. Ali, donup kaldi. Mahcup bir sekilde evine gitti.



Hz. Fatima yüzündeki sekilden, üzüntüsünü anladi ve üzüntüsünü sordu. Hz. Ali sevgili esine Allah Rasülü ile aralarinda gecen konusmayi tane tane anlatti. Sonrada son bir ümitle bu insanlik hurisine bakip sordu;

-Ne dersin ya Fatima?



Peygamber cicegi Hz. Fatima günes gibi gülümseyip cevap verdi;

-Ey cocuklarimin babasi! Git, Nebiler Nebisine de ki:

Ey Allahin Rasülü! Bir insanin nasil sag-sol, ön-arka, alt-üst gibi yönleri varsa gönlününde o sekilde yönleri vardir.

Iste ben Aziz ve Celil olan Allahi akil ve imanimla;

Allah Rasulünü ruhumla;

Fatimayi insani nefsimle;

Hasan ile Hüseyini de babalik sefkat ve merhametimle severim.

Böylece gönlümün her cihetinde bir baska sevgi harman edilmistir.