Affedilenlerden olmamak mümkün değil, sadece yapılması gereken:

Tüm fazlalıkları soyunup; Boyun eğmek... İkrarı yeniden yudumlamak... Sen Rabsin, ben kul...

Ben azdım, Sen bağışla... Ben arsızım, Sen idareci... Ben şımarığım, Sen sabırlı...

Beni ne olur affet ALLAH’ım Diyebilmek...

Silkelenin... Açın ellerinizi semaya ve eğin boynunuzu göğsünüze kadar...

Kul olmanın hafifliği ile, ve ALLAH’ın sınırsız kuşatıcılığına teslim olarak;

Acziyet ve zilletinizi sadece Rabbinize karşı ortaya koyun...

O tövbeleri kabul edendir. Milletin ne dediğine bakmayın. Sahip O’dur, Diğer her deyicinin Rabbi olan da odur.

Affedecek O, bağışlayacak O’dur. Sadece onun cenneti ve cehennemi var...

Ve hükmün yegâne sahibi O’dur.

Seni affetmez” diyenlere – en başta bunu diyen kendinize- rest çekin, Rabbinize yönelin.

ALLAH affedici...nasıl ama? yahudi kan döker, günahına kefaret için.isevinin katolik olanı papaza affettirir, protestanı cemaate hatasını anlatır, anlatmasıyla affedilir.

Müslüman ise hatasını söylemez. hatasını içinden çıkılmaz da düşünmez. ALLAH'a yönelir, kimseyle paylaşmaz hatasını ve boyun eğer yukardaki yazı dahlinde ve da onu affeder.

ALLAH af dileyeni affedeceğini vaad etti. ALLAH'ın affettiğini affetmeyen kul ise çoktur, her biri birer tanrı heveslisidir. canları armut istemiş kestaneler...

hiç anne üzerine işeyen evladını duvara fırlatır mı? oysa ALLAH'ın şefkatinin yanında annenin şefkati de neymiş!

yeter ki bebeğin anneye teslimiyetinden ders çıkaralım...

bebek için: vursa da, ana anadır; kızsa da ana anadır...canını yakan o dahi olsa, sığınak kucağıdır.

yaslayıp başını ana kucağına vezırıldamaya başlarsa bir, bak o vuran ana, kızan ana, nasıl da 'yavrum' diye kucaklayıveriyor bebeği.

şimdi bilmişizdir ALLAH'a sığınışın keyfiyetini...

Yüğreine Sağlık Kardeş..